Vrijdag 15 juli 2011

We hadden de wekker op 1.15 uur gezet omdat we al vroeg op pad wilden gaan.

Sebastian was donderdagavond nog naar de laatste film van Harry Potter geweest in de bioscoop met z’n vrienden en  was gewoon opgebleven.

We ontbeten snel wat en pakten de laatste spullen in de koffers die al klaar stonden.

We vertrokken om 2.20 uur en het regende hard onderweg, de ruitenwissers deden erg hun best.

Om 4.15 uur waren we op de parkeerplaats bij Düsseldorf waar we een reservering hadden op Lang Parkeren tot vrijdag 29 juli. We moesten een poosje wachten tot de pendelbus eraan kwam en het was best fris alleen in een vestje. We konden gelukkig mee en werden bij de terminal afgezet. We moesten een stuk lopen naar de incheckbalie van Lufthansa waar we vriendelijk geholpen werden. Onze koffers zouden doorgelabeld worden naar Larnaca maar in Geneve moesten we wel nieuwe boarding passen halen.

We liepen langs de douanecontrole en ze wilden nog even in mijn toilettassen kijken die in mijn rugtas zaten. Tom had nu voor het eerst een sleeptrolley mee in plaats van zijn rugzak.

We dronken een cappuccino, thee en cola met een croissantje met chocolade (A&N) en ham/kaas (S). We keken nog even rond maar konden om 6.15 uur al boarden. Met een bus werden we naar het kleine toestel gebracht, met aan beide kanten 2 stoelen.

Nathalie en ik zaten naast elkaar op rij 10. Er waren heel veel stoelen vrij dus gingen Tom en Sebas op rij 12 naast elkaar zitten bij de nooduitgang, ipv rijen 8 en 9.

We vertrekken vanaf Düsseldorf om 6.45 uur en kwamen in Geneve aan om 8.uur.

We moesten over roltrappen een eind naar de terminal toe en er hingen volop reclames van horloges.

Tom haalde wat Turkse lires op bij een wisselkantoor en we aten een stokbrood ham/kaas met wat water en ijsthee. Na een toiletbezoek konden we om 10.15 uur boarden.Het vliegtuig van Edelweiss zou vertrekken om 10.45 uur maar er waren wat problemen met de boordcomputer dus toen eindelijk alle technici van boord waren vertrokken we om 11 uur.

Tom, Nathalie en Sebastian zaten aan de linkerkant op stoelen A, B en C en ik zat op D net aan de andere kant aan het gangpad naast twee Francaises. Zij waren volop aan het kakelen en alleen maar bezig met hun parfum.

Er stond al een flesje water klaar en we kregen al snel drinken en een maaltijd (beef Stroganof) die ik niet nam. Alleen Tom had een beetje geprobeerd. We kregen nog extra drinken en later een hard  bevroren Mars ijsje. Sebastian voelde zich op een gegeven moment, ondanks z’n polsbandjes toch niet helemaal lekker. We deden allemaal nog een klein dutje.

Om 15 uur Cyprus tijd (14 uur NL tijd) landden we op Larnaca airport, wat een mooi modern vliegveld was dit zeg. We hadden het vliegveld heel anders voorgesteld. We dachten al gelijk, nou dat belooft wat deze vakantie. Reclameborden voor allerlei winkels en restaurants die ook in Amerika zitten, zoals TGI Fridays.

De koffers kwamen er al weer snel aan en na een toiletbezoek liepen we naar arrivals waar onze taxichauffeur al klaarstond met een bordje Tom van der Meer.

We liepen met hem mee naar buiten en de hitte viel als een deken op ons neer. Hij haalde een Mercedes busje op en laadde de spullen in. In het busje was het lekker koel. Bij de grens van Zuid naar Noord Cyprus ging de chauffeur met onze paspoorten en ingevulde briefjes naar de douane en zette een taxi bordje op z’n auto.

Daarna reden we door een verlaten gebied naar Esentepe. We reden door dorpjes waar de tijd had stilgestaan en over wegen die nodig een opknapbeurt nodig hadden.

Zo nu en dan reden we echt in niemands land, een schril contract met Zuid Cypurs.
Aangekomen bij het huis stond de man van het autoverhuurbedrijf er met een blauwe Hyundai Matrix. Hij liep met ons mee naar binnen en vulde met Tom de papieren in voor de huurovereenkomst. Wij bekeken het huis alvast en dat zag er totaal niet verkeerd uit.

Er was volop ruimte binnen en buiten zag het zwembad en het uitzicht er fantastisch uit, met overal zitgedeeltes.

Het jammere is dat er in de woonkamer geen airco was en het was er bloedheet. In de slaapkamers gelukkig wel. Sebastian nam beneden het tweepersoons bed en Nathalie de kamer met eenpersoonsbedden. Zij deelden een badkamer.

Boven was onze slaapkamer met een aparte badkamer.

Je hoorde jammer genoeg wel de doorgaande weg lopen en ze waren tegenover de villa nog een huis aan het bouwen. In de beschrijving van het huis stond dat we het hek dicht moesten laten voor geiten die anders binnen zouden komen.

We trokken direct onze zwemkleding aan en gingen lekker zwemmen. Het zwembad was heerlijk en het uitzicht was geweldig.

Daarna ruimden we de spullen uit de koffers op in de kasten. In de keuken stonden verschillende boodschappen als welkomstpakket maar er stonden ook boodschappen in de kasten van vorige bewoners.In de badkamers stonden ook toiletartikelen van vorige mensen.

Omdat we honger hadden gingen we rond half 7 op pad voor een restaurant.

Eerst waren we bij Esentepe hotel maar daar werd een speciale avond gegeven en waren er geen tafels meer vrij. Op woensdag zou er weer een Neil Diamond tribute avond gehouden worden, daar konden we wel voor reserveren.

We aten toen bij Tumba restaurant buiten op het terras. Het zag er best gezellig uit, heel anders dan wat we normaal meemaken op vakanties in Florida.

Er liep een vervelende zwerfkat die steeds bij ons kwam kijken.

Vooraf kregen we lekker Turks brood met mezes, allerlei hapjes zoals olijven, humus, tzatiki, paprikaprutje, courgetteprutje en aardappelsalade.

Als hoofdgerecht namen we mixed kebab en chichen chi’s. Ik wilde eerst Calamari maar Tom vond dat niet zo’n goed idee. De patat was lekker, de salade erbij niet en de kip en kebabs waren niet echt heel lekker. Nathalie werd op een gegeven moment helemaal gek van de wespen die maar op haar eten gingen zitten. Tom en ik dronken er bier bij en de kinderen cola.

We hebben wel gelachen om de andere dingen die we gewend zijn.

Erna gingen we eerst tanken en boodschappen doen. De supermarkt stelde niet veel voor maar we kochten water, bier, kiwi’s en cornflakes. Morgen gaan we wel op pad naar een grotere supermarkt.

Wel jammer dat we niets van het Turks verstaan maar gelukkig praten de mensen goed Engels.

Thuisgekomen bekeken we de dvd collectie in de kast en ging Tom op het terras roken. Sebastian en ik keken even op internet en Nathalie las het boek door met aanbevelingen.

We lagen al om 21.30 uur in bed.