Donderdag 21 juli 2011

Vanmorgen ben ik weer als eerste opgestaan om half 9 en heb wat op de laptop zitten kijken. Ine en Jan-Willem zitten vandaag voor de laatste dag in onze villa en reizen weer naar huis. We ontbeten weer buiten op het terras en het was al weer erg warm.

 Verder was de dag een herhaling van de andere dagen, beetje lezen, beetje zwemmen en luieren.

Sebastian begint zich behoorlijk te vervelen, hoewel hij soms thuis ook dagen gewoon alleen op z’n kamer zit. Nathalie en ik keken nog een aflevering van junior masterchef lekker op haar koele kamer.

Tom, Nathalie en ik gingen wat boodschappen doen bij Lemar vlakbij Kyrenia want vanavond wilden we een keer zelf gaan koken. Dit deden Nathalie en Tom samen in de hete keuken.

We aten gebakken zalm en pasta met tomaat, ui, lente  ui en yoghurt (ipv creme fraiche). We dronken er een glas rode wijn bij want die hadden we gekregen van de eigenaars.

 Het was buiten op het terras nog steeds warm en toen we na het eten nog even gingen zwemmen voelde het zwembadwater gewoon vies warm.

’s Avonds zetten we spiraaltjes neer in de hoop dat dit de muggen tegenhoudt.

Sebastian had nu ook diverse muggenbulten en Nathalie was wat verbrand op haar schouders. Bij mij leek het wel of ik waterpokken had zoveel muggenbulten heb ik.

We lazen nog wat en Nathalie en Tom keken nog even tv terwijl ik op de laptop zat en Sebas in zijn kamer.

Vrijdag 22 juli 2011

Vanmorgen stond ik rond half 8 op en ging weer een poosje achter mijn laptop. De anderen stonden ook iets vroeger op omdat we vandaag naar Nicosia zouden gaan.

We ontbeten weer lekker op het terras en het leek wat koeler en bewolkter.

We pakten flesjes water in en smeerden ons goed in en gingen op pad. We hadden het huis ook aardig opgeruimd want we hadden het idee dat ze voor de midtime clean langs zouden komen vandaag.

We reden door de bergen naar Nicosia wat ze ook Lefkosa noemen en de rit duurde ongeveer een uur.

In de kast had ik cd’s gevonden en we luisterden lekker naar muziek in de auto, o.a. Neil Diamond.

In de stad aangekomen ontdekten we een parkeergarage die vrijwel leeg was en parkeerden daar zodat de auto lekker koel kon staan.

We liepen de stad in en de temperatuur was toch al opgelopen naar 38 graden.

Ik had de paspoorten meegenomen omdat je in de stad van het Turkse deel naar het Griekse deel kon lopen. Ik had me nog afgevraagd of de anderen er nog naar zouden vragen maar niemand anders had eraan gedacht.

We liepen een poosje door warme winkelstraatjes waar allerlei stalletjes waren met echte souvenir dingen. Niet echt ons ding.

 We zagen een leuk restaurant waar we lekker koffie gingen drinken en de kinderen fris, en om af te koelen want we hadden het al behoorlijk warm. Nathalie en ik konden hier ook naar de wc want dat was beter dan de toeristische toiletten bij de kerken en gebouwen.

We zochten een poosje naar de doorgang voor het Griekse deel maar liepen steeds weer tegen het hek aan waar geen doorgang was. Dit was echt de achterbuurt van Nicosia, wat een troep en armoe.

Eindelijk hadden we het gevonden en bij de grens kregen we een stempel op ons aparte briefje bij de paspoorten. Het Griekse deel was gelijk heel anders, veel meer Westers en Sebastian werd direct al blij toen hij een KFC zag. Het was inmiddels 13 uur en we besloten een wrap met kip te bestellen en een grote beker cola. Het was lekker koel binnen en het smaakte goed.

Later zagen we nog een Starbucks en een McDonalds, dat hoort bij VAKANTIE!

We zagen hier wel wat leuke winkels en liepen door een soort filmset, een Grieks restaurant met terras naar de Tourist Information.

Ook liepen we nog even naar de overkant van een straat waar winkels zouden zitten maar een boel waren gesloten van 13.30 tot 16 uur vanwege de siesta.

We besloten maar terug te gaan wandelen en haalden bij McDonalds nog een McFlurry met Oreo op. We aten dit ook binnen in de koelte op.

We kochten nog een fles water want het was zo warm, je voelde je zo bezweet en vies.

We betaalden 7 Turkse Lire voor het parkeren en reden via de bergen en een toeristische route weer terug naar Esentepe.

Rond 16.15 uur waren we weer thuis waar we gelijk het (lauwe) zwembad in sprongen nadat de meneer met de tankwagen weer weg was. Hij had het zwembad extra gevuld en het overige water komt in de watertank van het huis. ’s Morgens was de pool guy ook al langs geweest.

We bekeken de halve finale van junior masterchef op Nathalies kamer in de airco.

We hadden niet zoveel honger en besloten vanavond ook maar thuis te eten met een komkommer/mais/tomaten salade met feta, stokbrood, zoute boter en tonijnsalade.

Het smaakte goed en we zaten lekker op het terras naar de zonsondergang te kijken.

’s Avonds bekeken Tom en Nathalie nog een film, Sebas zat op z’n koele kamer op z’n Ipod en blackberry en ik op mijn laptop.

Rond half elf ging ik naar bed.

Zaterdag 23 juli 2011

Vanmorgen was ik weer als eerste rond half 9 beneden en heb wat reisverslagen gelezen van mensen die nu in Florida zijn. Het is daar momenteel ook heel erg heet, een soort hittegolf, net als hier. Alleen kun je daar veel vaker de airco opzoeken.

Rond 10 uur stond er een Engels echtpaar voor de deur die de bedden wilden verschonen maar de rest lag nog op bed. Ik trommelde iedereen eruit en ze zouden over 3 kwartier terugkomen.

We gingen weer buiten ontbijten op het terras en het was iets bewolkt en koeler maar later veranderde dat al snel.

We hebben allemaal weer weinig gedaan, gezwommen, gelezen, op de laptop en Ipod.

Sebastian had een berichtje van Anne-Marije gekregen dat haar oma overleden was. Hij wilde een poos met haar skypen want ze was erg verdrietig. Haar ouders waren toevallig ’s morgens op vakantie gegaan naar Italië en Oostenrijk en zouden direct weer terugkomen. Haar broer zat in Spanje maar zou ook terugkomen.

In Oslo, Noorwegen had er een aanslag plaatsgevonden en waren er 7 doden gevallen. Nu was  er weer een gek op ongeveer hetzelfde moment in een politie uniform naar een eiland gegaan waar een hoop jongeren zomerkamp vierden om zgn. te vertellen over die aanslag maar had zomaar in het wilde weg 85 jongeren doodgeschoten. Verschrikkelijk.

Later vertelde Sebastian dat de verkering tussen Nick en Amanda uit was, dat Jorrick z’n eerste rijles gehad had, Amy Whinehouse overleden was op 27 jarige leeftijd en Johnny Hoes op 94 jarige leeftijd. Eerder deze week was Johnny Kraaykamp al overleden. Wat een nieuws.

Op het blog las ik het verhaal van Richard Kriek die momenteel in onze villa zit.

De schoonmakers verwisselden inderdaad alleen het beddengoed en de handdoeken maar maakten niet schoon of zo.

We gingen pas rond 5 uur op pad naar Kyrenia en gingen weer eten bij Mani Peni.

Nathalie en ik namen fajita’s met kip en garnalen en Tom en Sebastian namen een hamburger. We zaten lekker buiten op het terras.

 Op weg naar huis stopten we bij een supermarkt voor mini magnum ijsjes en wat kiwi’s.

De kinderen gingen weer lekker zwemmen en wij lazen wat op het terras. Ik werd alleen weer aangevallen door de muggen en trok een vestje aan, pff.

Ik ging even zwemmen in het zwembad en daarna op tijd naar bed om in de koele, mugvrije slaapkamer te lezen.

Zondag 24 juli 2011

Vanmorgen was ik weer rond 8 uur beneden, kon niet meer slapen. Ik voel me de laatste dagen ook heel erg duizelig, dat is erg vervelend. Mijn duizeligheidspilletjes helpen ook niet echt meer.

We ontbeten buiten op het terras met cornflakes, de kids een yoghurtje, gebakken eitje.

Het was weer erg warm.

De rest van de dag deden we weer niets anders dan zwemmen, lezen, luieren.

Nathalie had wat last van zonne allergie op haar rug. Sebastian zat veel op z’n kamer met Anne-Marije te pingen. Zij wil op de begrafenis van haar oma het liedje Tears in Heaven gaan zingen, ik vind het wel knap als ze dat kan.

We aten wat watermeloen dat is lekker als het net uit de koelkast komt.

Aan het eind van de middag wilden we naar St. Hilarion Castle maar een mannetje van het leger zei dat het gesloten was. We reden toen richting Lapta, daar was het een stuk toeristischer dan in Kyrenia met mooie hotels aan het strand.

 We stopten bij The Hut een aanbevolen restaurant maar het stelde niet veel voor.

Daarna besloten we maar om te gaan eten bij Niazi’s in Kyrenia, waar we al eerder gegeten hadden.

 

Tom nam vegetarische mezes, ik had vis met spinazie en een kaas gril korstje, Nathalie nam steak Diane en Sebastian kip met zalm en garnalen. Hij dacht dat dat er apart bij zou zitten maar de kip was ermee gevuld. Het smaakte weer heel erg goed en we kregen extra gebakken kaas en salade. De ober herkende ons zelfs, grappig.

Thuis dronken we wat koffie en de kinderen gingen even zwemmen.

We werden weer aangevallen door de muggen, zo jammer dat de huiskamer geen airco heeft dan kon je de boel tenminste dichthouden. Het is ook wel fijn dat we in Florida een screen over het zwembad hebben.

Sebastian ging even skypen met Anne-Marije, ze zijn momenteel weer erg close. Ik condoleerde haar even met haar oma.

Later ging Tom en ik ook nog even zwemmen dippen en ik ging al op tijd naar boven om te lezen in de airco slaapkamer.

Maandag 25 juli 2011

Vanmorgen ben ik er rond half 9 uitgegaan, ik voelde me weer duizelig. De pool guy kwam het zwembad weer schoonmaken.

Toen Tom beneden kwam zei hij dat hij last had van één oor, waarschijnlijk door het zwembad. Omdat we geen brood meer hadden vroeg ik hem een vers brood te gaan halen bij de dichtstbijzijnde supermarkt.

Ik had ook wel kunnen gaan maar ik durfde die schuine helling niet aan en nu zeker niet nu ik zo duizelig was.

Wilco had nog een mailtje gestuurd waarin hij schreef dat het in Nederland 14 graden was en regende.

De wind stond anders vanmorgen en het was nu al loeiheet op het terras. Nu was het zelfs binnen koeler.

De kinderen en ik gingen zwemmen en daarna nog wat lezen.

Rond 12 uur gingen we op pad, we zouden naar het uiterste puntje van het eiland gaan naar Golden Beach. Hier zouden wilde ezels rondlopen.

 We kwamen op hele rare binnendoor wegen en door afgelegen dorpjes. Het was wel een mooie route. Toen we instapten in de auto was het buiten 40 graden.

Na ongeveer 2,5 uur rijden kwamen we aan bij een national park en moesten 8 Turkse Lire toegang betalen.

 We parkeerden de auto bij het strand en gelukkig stonden er parasols en ligbedden, die we huurden voor 20 Turkse Lire. We gingen de zee in die heel helder maar ook warm was.

Tom en Sebastian liepen nog een stuk langs het strand en na een uurtje of zo gingen we weer terugrijden.

We hadden toen een andere weg en deden er nu 2 uur over. We reden over een heel lang stuk nieuwe weg die officieel nog niet open was.

 Thuis dronken we wat en Tom ging douchen. Nathalie en ik aten tomaat met feta en daarna gingen we eten bij Joya Bar en Bistro vlakbij de villa.

We zaten buiten rond het zwembad en het eten was superlekker. We aten vooraf bruschetta en garlic bread. Nathalie had scampi’s, Sebastian en Tom pepersteak en ik Steak Diane. We kregen er patat en salade bij.

 De bediening was erg goed en het was gezellig met Celine Dion muziek op de achtergrond. We waren precies op tijd want het werd steeds drukker.

Thuisgekomen gingen Nathalie en ik zwemmen, het water was zelfs fris en daarna gingen ze tv kijken en ik op de laptop.

Sebastian zei nog dat Anne-Marije bij Albert Heijn Rob en Liesbeth gesproken had. Ze zaten nu nog in ons huis maar zouden morgen naar Frankrijk toe gaan.

Dinsdag 26 juli 2011

Vanmorgen toen we wakker werden zei Tom dat hij oorpijn had, vermoedelijk oorontsteking. Hij was nu aan de linkerkant doof. Vorige week was hij ook steeds behoorlijk doof vond ik, maar door het bommetjes maken in het zwembad is hij natuurlijk vaak onder water geweest.

Hij ging vers brood halen in de supermarkt en ik belde het spoed nummer van een dokter. We konden in Esentepe village terecht. Toen ik vroeg waar het was zei ze dat iedereen in Esentepe het wist aan te wijzen.

Na het ontbijt gingen de kinderen zwemmen en wij gingen samen naar de dokterspost.

We moesten een blaadje invullen met gegevens en 15 TYL afrekenen. Daarna moesten we met de dokter mee naar een apart kamertje, het leek wel weer een film. De dokter leek wel een indiaanse met zwart haar aan één kant en grijs haar aan de andere kant. Ze vroeg aan Tom of hij doof was en hij antwoordde niet. Toen ze het nog een keer vroeg zei hij dat hij een ear infection had. Ja, hij is dus doof, zei ze tegen mij.

Ze keek in zijn linkeroor en met hetzelfde dingetje in z’n goede rechteroor. Hij kreeg een briefje mee voor antibiotica, oordruppels, vitamine tabletjes en pijnstillers. Dit moesten we ophalen bij een apotheek in Catalkoy. We reden daar maar direct heen, Tom nam alleen de oordruppels en antibiotica. Ik vroeg gelijk wat tegen mijn muggenbulten en kreeg een gel en histamine tabletten.

We deden gelijk nog een paar boodschappen bij Lemar, o.a. melk, drinken en kiwi’s. Al met al waren we bijna anderhalf uur weggeweest.

Ik druppelde Tom zijn oor en hij ging op de koele slaapkamer een dutje doen.

Ik draaide intussen 3x een was en sopte de keukenvloer. Later sopte ik ook het buitenterras want dat was zo vies geworden.

Verder lazen we wat, zwommen we wat en luierden wat.

Omdat Tom ook niet zo’n zin had om een eind te rijden gingen we vanavond weer eten bij Joya’s bar and restaurant. Lekker dichtbij en het personeel is heel vriendelijk.

We kregen brood vooraf met olie en kruidenboter en Tom koos lasagna, Nathalie pasta met kip en champignons, Sebastian scampi’s en ik kip kerrie. Het smaakte erg lekker.

 De kinderen deelden samen nog een hot chocolate toetje  met wat vanille ijs. Tom en ik namen espresso maar dat was niet te drinken.

Thuis gingen de kinderen nog zwemmen en later tv kijken. Ik keek wat op de laptop.

Rond half elf gingen we naar bed.

Woensdag 27 juli 2011

Vanmorgen was ik al om kwart over zes wakker maar bleef toch nog maar liggen.

Uiteindelijk ging ik om kwart voor acht liggen lezen en las mijn vierde boek uit deze vakantie. De watertank was leeg dus ik belde naar het management bureau om dit door te geven en niet veel later kwamen ze al langs om de tank te vullen.

We aten weer buiten op het terras.

Tom’s andere oor deed nu ook zeer en deze gingen we ook maar druppelen. Na het eten gingen we lekker zwemmen en luieren.

We keken de finale van Junior Masterchef, dit was echt heel erg leuk om te zien. Knap hoor wat die kinderen kunnen maken. We aten een schaaltje watermeloen met wat feta, lekker.

Rond 3 uur gingen we op pad naar St. Hilarion Castle. 

We konden er nu wel terecht en vanaf de berg had je een prachtig uitzicht op Kyrenia. We betaalden 28 TYL toegang en gingen wat trappen lopen. Het was leuk om te zien.

Later gingen de kinderen en Tom nog hoger de berg op en bleef ik beneden en haalde een blikje cola. Ik kon heerlijk in de schaduw wachten.
Het verhaal gaat dat Walt Disney voor zijn film Sneeuwwitje en de 7 dwergen, geïnspireerd is door het St. Hilarion kasteel. Er zijn trouwens meerdere artiesten geïnspireerd geraakt door de mystiek van het kasteel. Zo lijken de torens in vele Disney tekenfilms, heel erg op de torens van St. Hilarion.

Het was een leuke excursie.

Hierna gingen we op zoek naar een restaurant die ik aanbevolen had gekregen, The Address. Het restaurant lag prachtig aan zee en het eten smaakte heel goed. 

We kregen lekker toast brood vooraf met kruidenboter, gewone boter en olijven. Daarna kozen Tom en Nathalie voor Kabeljauw in een saus, Sebastian had knoflook garnalen en ik garnalen in kaassaus.

We kregen er salade, warme groenten en patat bij.

We keken nog even bij andere restaurants voor morgenavond misschien.

Op de terugweg reden we nog langs het turtle project. Hier kun je schildpadden zien die eieren leggen en schildpadjes die naar zee uitgezet worden. We spraken af morgen eerst te bellen of we terecht kunnen.

Nathalie en Sebastian gingen thuis gelijk zwemmen.